Liczba konfiguracji silników w Volvo XC40 jest spora, ale w gruncie rzeczy można je zgrupować w trzy główne typy ze wspólnej rodziny modułowej VEA – Volvo Engine Architecture. Są to: benzynowy, 3-cylindrowy 1.5 VEA (znajdziecie go w T2, T3 oraz hybrydowych plug-in T4 i T5), benzynowy, 4-cylindrowy 2.0 VEA (znajdziecie go w T4, T5 oraz miękkich hybrydach B3, B4 i B5) oraz wysokoprężny, 4-cylindrowy 2.0 (znajdziecie go w D3 i D4). Poniżej opisujemy i oceniamy każdą z tych jednostek napędowych, wskazując jej wady i zalety oraz zamieszczając rekomendację.
1.5 VEA w Volvo XC40
1.5 VEA to 3-cylindrowa, doładowana jednostka o mocy od 129 do 180 KM i od 245 do 265 Nm. Ma bezpośredni wtrysk, elektryczną pompę wody, 2x VVT i pasek rozrządu. Znajdziecie ją w nie-hybrydowych wersjach T2 (129 KM) i T3 (156, potem 163 KM), ale także w hybrydach plug-in: T4 Recharge (129 KM) i T5 Recharge (180 KM), gdzie jest uzupełniona silnikiem elektrycznym 82 KM/160 Nm zintegrowanym z dwusprzegłową skrzynią biegów produkcji Geely 7DCT. W T2 i T3 dostępny jest konwencjonalny 6-biegowy manual albo planetarny, 8-biegowym automat Aisin.
3-cylindrowy silnik charakteryzuje się płynną pracą i ciągnie nawet przy niskich obrotach, ale nie ma zbyt wiele do zaoferowania pod względem zużycia paliwa (około 7 litrów w wersji nie-hybrydowej) lub niezawodności. Tajemniczo niska żywotność świec zapłonowych, sporadyczne wycieki oleju z misternie uszczelnionego bloku. W kombinacjach z manualną skrzynią biegów czasami luz osiowy wału korbowego.
ZOBACZ RÓWNIEŻ: Volvo XC90 czy BMW X5? Porównanie dużych SUV-ów z segmentu premium
Używane XC40 – silniki. 2.0 VEA
2.0 VEA to turbodoładowany czterocylindrowy silnik benzynowy z bezpośrednim wtryskiem, elektryczną pompą wody, 2x VVT i paskiem rozrządu. Moc od 163 KM i 265 Nm do 250 KM i 400 Nm. Chociaż pochodzi z tej samej gamy modułowej co trzycylindrowy, jest znacznie bardziej niezawodny. Wśród wad można wskazać co najwyżej piszczący dolot z powodu pękniętego zaworu odpowietrzającego PCV, a w bardzo rzadkich przypadkach przeciek kolektorów wydechowych. Nic poważniejszego.
Silnik ten można znaleźć w nie-hybrydowych wariantach T4 (190 KM/300 Nm, opcjonalnie z AWD) i T5 AWD (248 KM/350 Nm albo 250 KM/400 Nm), a także w późniejszych miękkich hybrydach B3 (163 KM/265 Nm), B4 (197 KM/300 Nm, opcjonalnie z napędem AWD) i B5 AWD (250 KM/350 Nm), w których dodano rozrusznik-generator napędzany paskiem o mocy 14 KM/40 Nm. T4, T5 i B5 zawsze mają konwencjonalną planetarną skrzynię automatyczną Aisin 8°, podczas gdy B3 zawsze ma dwusprzęgłową, 7-biegową skrzynię Geely. W B4 można zobaczyć obie skrzynie biegów – zależy to od rocznika (starsze miały 8AT, młodsze 7DCT).
Diesel w Volvo XC40
Jednostka wysokoprężna w XC40 to 4-cylindrowy turbodiesel z wtryskiem common-rail Denso i-ART (2500 barów), SCR (AdBlue), paskiem rozrządu i konwencjonalną mechaniczną pompą wody. Ma moc od 150 KM i 320 Nm do 200 KM i 440 Nm. Motor był w gamie stosunkowo krótko, bowiem wypadł z oferty w połowie 2020 roku. Stosowany tylko w wersjach wyłącznie spalinowych – w D3 z pojedynczym turbodoładowaniem – także z napędem AWD (150 KM/320 Nm albo 160 KM/360 Nm) albo w wariancie D4 AWD z podwójnym turbodoładowaniem (190 KM/400 Nm albo 200 KM/440 Nm).
Słabszy model D3 mógł być wyposażony w 6-stopniową manualną lub 8-stopniową planetarną skrzynię biegów Aisin z napędem na przednie i cztery koła, a D4 AWD tylko w automat. Słabszy i prostszy D3 bez wałków wyrównoważających nie jest najbardziej aksamitnym silnikiem, jakim jeździliśmy, często ma się poczucie braku mocy, ale jednocześnie jest też mniej problematyczny po latach niż przyjemniejszy D4, który jest bardziej podatny na pękanie węży i kolektora dolotowego, zużycie oleju i sporadyczne pękanie bloku silnika. Obwód EGR ma nowszą „krótszą” konstrukcję, która nie nagrzewa się tak szybko (a dzięki AdBlue recyrkulowane ilości gazu również nie są tak duże).
Silniki w Volvo XC40 – porady serwisowe
Silniki 3- i 4-cylindrowe serii VEA są wyposażone w pasek rozrządu. W przypadku wersji z olejem napędowym okres wymiany to maksymalnie 150 tys. km/10 lat, a w przypadku wariantów benzynowych 240 tys. km/10 lat. Pasek rozrusznika-generatora w miękkich hybrydach wymienia się co 120 tys. km. Olej silnikowy maksymalnie co 30 tys. km/rok, ale mile widziane częściej. Zalecany olej: 0W-20, specyfikacja Volvo RBS0-2AE.
Olej w automatycznej skrzyni planetarnej Aisin należy wymieniać co 60 tys. km, podobnie olej w sprzęgle międzyosiowym AOC (popularnie zwanym „haldexem”) w przypadku wariantów z napędem na wszystkie koła AWD. W przypadku skrzyń biegów serii 7DCT odstęp także wynosi 60 tys. km.
ZOBACZ RÓWNIEŻ: Ranking sprzedaży marek premium w Polsce 2024. Jacy producenci i modele wiodą prym?
Używane Volvo XC40 – silniki. Opinie, który wybrać?
Volvo XC40 to coraz bardziej poszukiwany samochód na rynku wtórnym. Jego ceny nie spadają specjalnie szybko, czemu trudno się dziwić, także z powodu dobrych silników. Jakie opinie zbierają silniki w używanym XC40? Wyżej opisaliśmy dokładnie wszystkie dostępne typy motorów, więc czas na podsumowanie. Generalnie preferujcie wersje z benzynowym 2.0, najlepiej w nie-hybrydowych wersjach. To zdecydowanie najlepsza konfiguracja. Niskie koszty serwisu i naprawialny automat Aisin są jednymi z wielu plusów. 3-cylindrowy 1.5 w hybrydach plug-in wydaje się niezbyt idealnym partnerem na długie lata beztroski – ma sporo dziwactw. W wersjach nie-hybrydowych jest do rozważenia w sensownej cenie i dobrej historii serwisowej. Podobnie zresztą jak Diesel.
